" و نرید ان نمنّ علی الّذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمّه و نجعلهم الوارثین "

" و مگر نه اينكه  اراده ات  بر این قرار گرفت که منّت نهی بر کسانی که در زمین ضعیف نگاه داشته شده اند و آنان را پیشوایان و وارثان زمین گردانی …؟"

نگاهشان كن!

 همگي  دلتنگ رهگذری غریب گشته اند …

و زانوان ناتوانشان ، از راه هزاران ساله خویش را ، به آغوش گرفته اند ،

و چشمان خسته ي شان را...

كه پنهان کرده اند ، در اعماق خویشتن دردمند تاریخ …

و مي نگرند ! به همه ي آنچه در اين شبهاي بي كسي بر  پيكر رنجور بشريت گذشته است …

به تمامی …

به تمامی خاطراتش …

نگاهمان  كن!

به  قلب هاي بی نور و چشم هاي نگران در برابر گذرگاه هاي هولناک

و یاری مان ده در پای  گردنه های جهالت های تاریک انسان …و از دره های غفلت های خاموش ...

مي شنوي؟!

قلبهاي مان  "  امن  یجیب ...  "  می خواند ...

و  ما  امشب دلتنگ رهگذری غریب گشته ايم ...

 " امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء  ... "

و مگر تو نيستي ؟!" آنکه جواب گوید مضطر را ، آنگاه که می خواندت ...... ؟ "

 سینه ها  تنگ شده است ودلها بی قرار....

دیگر  طاقت فرزندان آدم سالهاست كه به سر آمده... برای وصال باقیمانده خداوند در زمین ...

 به اندازه هزار و سیصد و اندی شب سرد وتاريك.............

 " هل الیک یابن احمد سبیل فتلقی ؟! "

 " آیا به سوی تو ،  ای پسر احمد ! راهی هست تا ملاقات شوی ؟! ... "